مغولان شركت جست و با چو يوآن چينگ رهبر شورش آشنا شد كه در سال 1368 قدرت امپراتوري را در دست گرفت. امپراتور هميشه او را استاد ميناميد و از مناصب مهمي برخوردار ميساخت؛ ولي ليو سرانجام قرباني دسيسههاي درباري شد و در سال 1375 به او زهر خوراندند. در سال 1514 با نام ون چئينگ تبرك شد.
به وي دستور داده شد نخستين تقويم سلسلهٴ مينگ را براي سال 1370 استخراج كند. توجه به اين نكته جالب است كه تقويم ديگر همان سال را، رياضيدان اويغوري استخراج كرده كه نام چيني او چن آ ـ لي است. در اين تقويم دومي از روشهاي هندو ـ عربي استفاده شده است.
انتشار همزمان اين دو تقويم تصوير خوبي از پايان حكومت مغولي و آغاز سلسلهٴ مينگ بود (1369).
رسالهٴ كوتاهي در هندسه، مورخ سال 1368 هم به ليو چي منسوب است. در سال 1361 او مقدمهاي بر يك كتاب غيبگويي قديمي (سدهٴ سوم؟) از نويسندهاي ناشناس نوشت.
ز. كره
نجوم كره در پايان سدهٴ چهاردهم
در سال 1392 عمر سلسلهٴ كرهاي كريو يا كائولي (918 ـ 1392) به پايان رسيد و شاه لي چئنگ كوئئي سلسلهٴ پادشاهي تازهاي پديد آورد و پايتختش را در سئول قرار داد. اين سال 1392 را غالباً آغاز دوران ((جديد)) تاريخ كُره ميدانند، چون سلسلهٴ جديد لي تا تسخير كره بهدست ژاپن در سال 1910 دوام يافت.
سلسلهٴ لي، منجمان سلسلهٴ پيشين را از كار بركنار كرد، هيئت اخترشناسي تازهاي را به كار گماشت و در سال 1394 مجموعهٴ تازهاي از جدولهاي نجومي، اخترگويي و هندسي تدوين شد. يكي از محاسبان به نام چين شو در سال 1398 بهخاطر پيشگويي خسوفي كه درست نبوده از كار بركنار شد. در همان سال، براي ارائهٴ معيار واحدي براي تعيين اوقات به مردم سئول ترتيباتي اتخاذ شد.
مهمترين كار هيئت جديد ساختن يك كرهٴ سماوي بود، كه در ماه دسامبر 1395 تكميل شد.
چيووان چين سرپرستي كار را برعهده داشت، محاسبات زير نظر ليو فانگ تسه انجام گرفت و شيه چئينگ شو حكاكي حروف و تصاوير را انجام داد. منجمان زير در پژوهش شركت داشتند: چئوان چونگ هو، لو ئي چون، چئيه چئن يوان، تئين جون چئوان، چين هو، تسئوئي جونگ، يين جن لونگ، چين توئي، و چين تزو سوئي.
شيه چئانگ شو، برادر شيه چئينگ شو يك نقشهٴ دستي تهيه كرد كه در ژوئن 1395 توسط او امضا شده است؛ وي در سال 1399 درگذشت. نسخهٴ نهايي در دسامبر سال 1395 تكميل شد